เท่าไหร่ก็ไม่สำคัญ
posted on 30 Oct 2009 13:02 by sillymagirl in Journallife
เคยเขียนเอนทรีทำนองนี้ไว้นานแล้ว แต่ไม่ได้ publish ซะที พอดีไปเจอบทความนึงพูดถึงนิสัยพ่อหนุ่ม แบบเดียวกันเย เลยอยากขอเมาท์เรื่องเก่าๆซะหน่อย
พ่อหนุ่มเทอมักจะมีนิสัย หลายๆสิ่งหลายอย่างที่พาให้เราไม่สบายใจ ร้อนเนื้อร้อนตัว หงุดหงิดได้ตลอดเวลา กับข้ออ้างสารพัดสารพันที่คุณเทอสรรหามาพูด นิสัยกวนตีนเฉไฉ อ้อมแม่น้ำไปได้เรื่อย ขี้ลืมเป็นที่นึง ปัญญาอ่อนเป็นที่สอง เอาตัวรอดเป็นที่สาม มานเลยใช้ลูกไม้ต่างๆ หลบหลีกได้เรื่อยมา (อันนี้ แล้วแต่บุคคลจิ๊งๆ)
ข้ออ้างนับเบอร์นึง งานเยอะจังเลยน่ะเทอ
โอ้โห ใช้บ่อยจนจำไม่ได้ว่าวันหนาย มานเคยไม่พูดมั่ง "งานเยอะจังเลยอ่ะ เนี่ยงานนี้เสร็จก็มีงานนี้ต่อ ที่ทำงานเยอะอย่างนี้ก็เพื่ออนาคตล้วนๆนะเนี่ย" นี่ขนาดงานมานเยอะบางทีมานยังสามารถหาเวลาว่างนั่งเล่นเกมส์ เจี๋ยเหล้ากะเพื่อน เตะบอลได้ ยอดชายจิงๆค่ะ ไม่เท่าไหร่ มานยังมาทำเป็นรู้ดี นี่เรารู้นะว่าเทอก็งานเยอะเหมือนกาน รีบไปทำการบ้านของตัวเองสิ (อ้าว ดันมาทำท่าเป็นห่วงเป็นใย อีกเนี่ยรอดตัวไปนึง)
ข้ออ้างที่สอง ทำไมชอบบังคับจังเลย
แหมก็แค่อยากให้มาหากันบ้าง อยากให้โทรหากันบ้าง นู๋บ่ได้เรียกร้องมัดมือชกนี่ค่ะ มาหาว่าเราบังคับซะยังงั้น โอ้แม่เจ้า ยังไม่เท่าไหร่ มานมีข้อต่อรองตามมา เนี่ยตอนนี้ไม่มีตังค์เลย ทำไมชอบให้เราใช้เงินจังเลยล่ะ (อ้าวคุณพี่ค่ะ แล้วที่บอกว่าทำงาน เก็บเงินงกกๆๆๆ เอาไปทำอาไรหมดล่ะค่ะ) เซ็งค่ะ ไร้คำบรรยาย เถียงต่อไม่ถูก
ข้ออ้างที่สาม ตอนนี้ยุ่งมากเลย เอางี้ไหม เดี๊ยวโทรกลับนะ
คำว่า โทรกลับของคุณชาย เนี่ยช่วยระบุเวลาให้มานแน่นอนได้ไหมค่ะ บางทีเล่นเอาซะเป็นวันเป็นคืน เป็นอาทิตย์ก็เคยมีมาแล้ว แล้วพองอนหน่อย ดันกวนโอ๊ย บอกว่า อ้าวแล้วทำไมเทอไม่โทรมาเตือนล่ะว่าต้องโทรกลับ text มาก้อได้นี่ (โอเค๊ ความผิดเค้าเองจ้าที่รัก ที่เขาอยากให้เทอทำงานให้เสร็จก่อนแล้วค่อยโทรมา อุตส่าห์ให้สเปซกะเทอเต็มที่ )
ข้ออ้างที่สี่ "เทอคิดมากไปหรือเปล่า"
พอเราเงียบหน่อย ประมาณว่าขี้เกียจเถียง ขี้เกียจพูดกะพ่อคุณหน่อย กะใช้ความนิ่งสงบความเคลื่อนไหว คุณเทอหาว่าดิฉัน คิดอาไรเยอะๆ "คิดมาก" พูดบ่อยมากทุกบทสนทนาต้องมีคำนี้ "คิดมากไปนะเรา" อ่ะฉันคิดเพื่อเทอเพื่อฉัน คิดเพื่อ"เรา" จะหาว่าคิดมากก็ได้ค่ะ
ข้ออ้างที่ห้า "เล็กเชอร์ นอกเวลาเรียน"
นี่ไปเรียนหนังสือ ฟังอาจารย์ยังไม่พอ กลับมาต้องมาฟังเทศน์กัณฑ์ต่ออีกบททางโทรศัพท์ อยู่ดีคืนดีคุณชายท่านสถาปนาตัวเองเป็น พ่อทูนหัว เทศน์เรื่องนู่นเรื่องนี้อยู่สม่ำเสมอ พอค่ะพอ
"ฉันไม่ได้รักทรัพย์สินเงินทองของเทอ ไม่ได้รักตำแหน่งหน้าที่การงานของเทอ
ไม่ได้รักความคิดก้าวหน้า ก้าวไกลของเทอ ฉันแค่รักเทอที่เทอเป็นเทอ"